Je reed een verlaten industrieterrein op aan de rand van Naarden. Nergens een bord, geen vlaggen of rode loper, geen enkele aanwijzing dat hier vanavond iets bijzonders stond te gebeuren.
Maar toen je de deur van het pand binnenstapte rook je het: de geur van hout en open vuur, grill en vlees, vis en BBQ. Honderden boomstammen omgetoverd tot tafels en stoelen, het resultaat van vijf dagen bouwen. De gasten mochten zelf het eten wat door de ruimte verspreid aan haken hing naar de chefs brengen. Overal klonk akoestische muziek, ergens werd plotseling een haka georganiseerd en live performers doken op momenten dat niemand het verwachtte.
Dit alles zonder overige tierelantijnen of over the top aankleding, want dat paste niet. Niet bij wat we wilden neerzetten. Wat we wel wilden was een avond waarop collega’s met een nieuwe blik naar elkaar leerde kijken. En dat gebeurt meestal niet door samen zak te lopen, te spijkerpoepen of via een cheesy rollenspel, maar wel in een omgeving die zo inspirerend is dat hernieuwde energie het logische vervolg is. En als je samen een mooi stuk vlees of vis van een haak pakt en het persoonlijk naar een top-chef brengt, vallen de meeste mensen ook wel vanzelf in een goed gesprek. Mag je hopen.
Het werd hierdoor niet alleen een avond waarop collega’s feest vierden, het werd de avond waarover ze nog jaren spraken.
Daar had je bij moeten zijn.